آرامش خاطر،
حتی وقتی کنارشان نیستید.

یادم میاد یه روز پدرم رفت دنبال نون و ردیاب رو جا گذاشت؛ ده دقیقه بعد گوشیم زنگ خورد. همون روز فهمیدم این دستگاه چقدر به دردبخوره.

شب‌ها دیگه نگرانی تموم شد. مامانم هرجا باشه نقشه نشونم می‌ده، خودمم باورم نمی‌شه چقدر آروم‌تر شدم.

یه شب پدرم تو پارک زمین خورد. قبل از اینکه خودش بتونه زنگ بزنه، گوشیم پیام داد. واقعاً نمی‌دونم بدون این چیکار می‌کردم.

ایستگاه درب واقعاً عالیه. دو بار شده یادش رفته ردیاب رو برداره، هر دو بار خودش با صدای ملایم یادش افتاده. من که تعجب کردم.

هر جمعه صبح گزارش هفتگی میاد، یه نگاه می‌ندازم می‌بینم همه‌چیز عادیه. دیگه اون نگرانیِ همیشگی رو ندارم، خوبی‌اش همینه.

به بچه‌ها یاد دادم دکمه‌ی وسط رو بزنن اگه مشکلی شد. حالا حس می‌کنم حتی وقتی تو مدرسه‌ان هم می‌تونم خیالم راحت باشه.